Sympatyczny wygląd shiba inu i jego psotna natura powodują, że wiele osób marzy o piesku tej rasy. Jednak decyzja o wspólnym życiu z shibą powinna być poprzedzona dokładną analizą cech rasy i możliwości potencjalnego właściciela, ponieważ psy te mają mocny charakter i najczęściej wymagają odpowiedniego szkolenia.
- Historia shiba inu
- Wygląd shiba inu
- Umaszczenie shiba inu
- Charakter shiba inu
- Zdrowie shiba inu
- Shiba inu w popkulturze
- Pytania i odpowiedzi
Oczekiwana długość życia: 13-16 lat
Średnia waga: 7,5kg (suczki), 10,5 kg (samce)
Wysokość: 34-40cm (suczki), 37-42cm (samce)
Historia shiba inu
Pies shiba to rasa pierwotna wywodząca się nie tyle nawet ze starożytnej Japonii, co tej prehistorycznej. Ich historia sięga bowiem czasów, kiedy pierwsi osadnicy przybyli do Japonii około 7 000 lat p.n.e. Psy rasy shiba zostały wyhodowane w taki sposób, żeby jak najlepiej radziły sobie z polowaniem i przynoszeniem małych zwierząt takich jak ptaki czy króliki.
Co ciekawe, słowo “Inu” oznacza w języku japońskim oznacza psa, a określenie “shiba” jest właśnie nazwą rasy. Dlatego nie ma potrzeby używać sformułowania “pies shiba Inu”, wystarczy samo “shiba inu” lub “pies shiba”. Słowo “shiba” oznacza chrust, co może mieć związek z szatą roślinną, w której polowały w dawnych czasach.
W przeszłości psy shiba dotknęły dwa duże kryzysy związane z przetrwaniem rasy. W drugiej połowie XVIII i i na początku XIX wieku w Japonii importowano wiele psów ras zachodnich. Psy te często łączono z shiba Inu, przez co przetrwało niewielu czystych przedstawicieli tej rasy. Dzięki uczonym i myśliwym, którzy głosili potrzebę zachowania shiba Inu, Ministerstwo Edukacji Japonii uznało psy shiba za pomniki narodowe. W związku z tym zaczęto promować rasę i rozpowszechniać zasady jej prawidłowej hodowli. Drugi kryzys nastąpił podczas II wojny światowej, kiedy braki żywności i liczne naloty przetrzebiły populację rasy shiba. Po wojnie nastąpiła też epidemia nosówki, czyli groźnej dla psów choroby zakaźnej. Na szczęście, dzięki zaangażowaniu hodowców, udało się uratować rasę shiba inu.
Wygląd shiba inu
Pies shiba to najmniejszy przedstawiciel japońskich ras psów. Suczki ważą średnio 7,5 kg i osiągają wysokość w przedziale 34-40 cm. Natomiast samce ważą średnio 10,5 kg i mierzą 37-42 cm wysokości. Sylwetka psa jest zwarta. Ma dobrze rozwinięte mięśnie.
Ma łagodny wyraz pyska, głęboko osadzone oczy w nieco migdałowym kształcie. Uszy ma małe, szeroko rozstawione i mocno stojące. Nos i wargi są czarne we wszystkich wariantach kolorystycznych. Shiba inu ma też grubą i mocną szyję. Ogon jest długi, gruby i przyjmuje pozycję uniesioną, zakręconą w stronę grzbietu.
Shiba inu posiadają zarówno włos okrywowy, jak i podszerstek. Pies ma krótkie, sztywne futro okrywowe o równej długości. Za wyjątkiem ogona, gdzie sierść jest nieco dłuższa. Natomiast podszerstek jest miękki i gruby.
Psy shiba w dużym stopniu przypominają lisy, szczególnie w czerwonym (rudym) wariancie kolorystycznym.
Umaszczenie shiba inu
Psy shiba występują w trzech dozwolonych kolorach, z których każdy jest wyraźny. To co je łączy to “urajiro”, czyli jaśniejsze futro wokół pyska, na klatce piersiowej, spodzie ogona i wewnętrznej stronie łap. Dopuszczalne kolory podstawowe to czerwień, czarny podpalany oraz sezam.
Charakter shiba inu
Psy shiba są odważne i pracowite. W dużym stopniu są też niezależne i uparte, dlatego mogą być trudne w szkoleniu. Potrafią być wrażliwe na obcych i zaczepiać nieznane psy. Właściwie wyszkolony shiba inu może z powodzeniem konkurować w różnych dyscyplinach np. w zwinności czy pracy z nosem.
Przedstawiciele rasy są też ciekawskie i psotne. Dla dobrego samopoczucia i zachowania potrzebują dużej dawki aktywności, z naciskiem na tę intelektualną np. węszenie czy szukanie przedmiotów.
Mocno przywiązują się do swojej ludzkiej rodziny oraz innych znajomych osób. Mają naturę ochronną. Dobrze sprawdzają się jako psy stróżujące. Niektórym przedstawicielom tej rasy zdarza się nadmiernie szczekać, ale nie jest to regułą. Mogą niechętnie dzielić się swoimi zasobami np. zabawkami czy jedzeniem. Mogą źle reagować na zaczepki i natarczywe przytulanie. Z uwagi na to, należy zachować pewną ostrożność w przypadku kontaktów psa z małymi dziećmi.
Spuszczony ze smyczy lub wypuszczony do ogrodu, może przejawiać skłonność do ucieczek.
Zdrowie shiba inu
Przedstawiciele rasy shiba inu należą do generalnie zdrowych i odpornych ras. Spośród najczęstszych problemów zdrowotnych należy wymienić:
- alergie, które mogą objawiać się infekcjami skóry oraz uszu,
- zwichnięcie rzepki, czyli przemieszczenie rzepki ze swojej naturalnej pozycji, co może powodować ból, utykanie i zapalenie stawów,
- choroby przyzębia i zapalenie dziąseł,
- stany lękowe wywołane np. rozłąką z rodziną, pojawieniem się nowych osób lub zwierząt, głośnymi dźwiękami lub pobytem w zatłoczonym lub gwarnym miejscu; stany lękowe objawiają się wzmożoną czujnością, nerwowym rozglądaniem się i nasłuchiwaniem, ciągły chodzeniem po domu, skomleniem i szczekaniem, niszczeniem przedmiotów.
Shiba inu w popkulturze
Shiba inu znany jest nam przede wszystkim z dodge mema przedstawiających Kabosu – suczkę z zabawną miną. Mem stał się popularny już w 2010 roku i wciąż powstają jego nowe wersje. Niestety, suczka zmarła w maju 2024 roku. W swoim 18-letnim życiu zdążyła jednak zdobyć wielu fanów.
Kabosu doczekała się nawet własnej kryptowaluty. Dogecoin został stworzony w 2013 roku, a twarzą waluty została właśnie znana z memów suczka shiba inu.
Znana na świecie, szczególnie w Azji, jest też suczka Mari, która uratowała właścicieli oraz własne dzieci podczas trzęsienia ziemi w 2004 roku w Japonii. Szczeniaki przeniosła w bezpieczne miejsce, a do przygniecionej szafą właścicielki i jej dziadka doprowadziła ratowników. Cała wzruszająca historia została opowiedziana w filmie, który niestety nie jest dostępny w języku polskim.
Pytania i odpowiedzi
- Czy shiba inu jest agresywny?
Psy shiba nie należą do ras agresywnych z natury. Jednak agresję mogą u nich wywołać czynniki środowiskowe, odczuwany ból i lęk. Shiby są z charakteru niezależne i uparte, dlatego też powinny przejść odpowiednie szkolenie i socjalizację. Zaniedbanie tych obszarów może skutkować wystąpieniem agresji. Pies może wykazywać agresję w celu zdominowania ludzi lub innych psów tej samej płci. - Czym różni się shiba inu od akity?
Rasy shiba inu i akita są ze sobą blisko spokrewnione. Obie pochodzą z Japonii i były w przeszłości wykorzystywane do polowań. Pierwszą różnicą jest na pewno rozmiar. Shiby to psy małe, a akita to duża rasa psów, która mierzy co najmniej 60 cm i waży 32 kg.
Obie rasy posiadają silną i niezależną osobowość. Jednak shiba inu jest w porównaniu do akity bardziej towarzyskim i skłonnym do zabawy pieskiem. Akita jest z reguły bardziej konfliktowa i zachowuje większy dystans do obcych. Obie rasy wymagają aktywności i treningu. Sierść akity jest nieco dłuższa, mocno linieje 2 razy w roku i może wymagać nieco więcej pielęgnacji. Shiba inu linieje umiarkowanie przez cały rok.
Trzeba jednak pamiętać, że ostateczny charakter i zachowanie zwierzęcia zależą od indywidualnych cech, warunków życia oraz powodzenia szkolenia i socjalizacji.
