Labrador Retriever to jedna z najpopularniejszych ras psów na świecie, ceniona za swój łagodny charakter, inteligencję i wszechstronność. Od psa pracującego w wodzie po idealnego towarzysza rodzinnego – labradory podbijają serca milionów ludzi. Przyjrzyjmy się bliżej temu wyjątkowemu czworonogowi.
Historia rasy – od Nowej Fundlandii do salonów
Korzenie rasy sięgają XVIII wieku i południowej Nowej Fundlandii (Kanada). Pierwotnie psy te, nazywane wówczas psami św. Jana (St. John’s water dog), były wykorzystywane przez lokalnych rybaków. Ich zadaniem było przede wszystkim praca w wodzie – aportowanie lin, wyciąganie sieci, a nawet ratowanie tonących. Psy te cechowała krótka, wodoodporna sierść, zamiłowanie do pływania i duża wytrzymałość.
Do Wielkiej Brytanii pierwsze osobniki trafiły w XIX wieku, sprowadzone m.in. przez arystokratów. Właśnie tam rozpoczęto ukierunkowaną hodowlę, koncentrującą się na rozwinięciu zdolności łowieckich i aportujących. I to tam, za sprawą lorda Malmesbury, który błędnie nazwał je „psami z Labradoru” (choć pochodziły z Nowej Fundlandii), przyjęła się nazwa Labrador Retriever. Oficjalne uznanie rasy przez angielski klub kynologiczny nastąpiło 7 lipca 1903 roku.
Wygląd – mocna budowa i wodoodporna sierść
Labrador Retriever to średniej wielkości pies o mocnej i zwartej budowie ciała. Samce osiągają zazwyczaj wysokość w kłębie 56–62 cm i wagę 29–36 kg, natomiast suki 54–60 cm i 25–32 kg.
Charakterystyczne cechy wyglądu to:
- Głowa: Szeroka czaszka z wyraźnym stopem, mocne szczęki i łagodny, inteligentny wyraz pyska.
- Oczy: Średniej wielkości, brązowe lub orzechowe.
- Uszy: Niezbyt duże, przylegające ściśle do głowy, osadzone dość daleko z tyłu.
- Ogon: Zwany „wydrzym”, bardzo charakterystyczny – gruby u nasady, zwężający się ku końcowi, pokryty krótką, gęstą sierścią, nie powinien być zakręcony nad grzbietem. Używany jest w wodzie jak ster.
- Sierść: Krótka, gęsta, przylegająca, niefalista i dość twarda w dotyku, z bardzo gęstym, nieprzepuszczającym wilgoci podszerstkiem – to pozostałość po pracy w zimnych wodach.
- Umaszczenie: Dopuszczalne są trzy jednolite kolory: czarny, biszkoptowy (od jasnokremowego do rudego) oraz czekoladowy/wątrobiany (najrzadszy).
Usposobienie – łagodność, inteligencja i energia
Labrador to rasa powszechnie znana ze swojego zrównoważonego, łagodnego i przyjaznego usposobienia. Są niezwykle towarzyskie, lojalne i wręcz uwielbiają kontakt z człowiekiem – muszą być częścią rodziny.
Cechy charakteru:
- Inteligencja i podatność na szkolenie: To psy bardzo bystre, chętne do współpracy i szybko uczące się, co czyni je idealnymi kandydatami na psy pracujące (przewodnicy, ratownicy, psy terapeutyczne, policyjne).
- Przyjazność: Są wyjątkowo cierpliwe i łagodne, dlatego doskonale dogadują się z dziećmi i zazwyczaj z łatwością akceptują inne zwierzęta domowe. Nie nadają się na psy stróżujące, gdyż z reguły witają obcych z entuzjazmem.
- Aktywność: Mimo łagodnego usposobienia, to psy bardzo aktywne, które potrzebują dużej dawki ruchu i zajęć umysłowych. Brak aktywności może prowadzić do nudy, a w konsekwencji do destrukcyjnych zachowań np. niszczenia mebli, butów.
- Miłość do wody i aportowania: Aportowanie (stąd „Retriever”) i pływanie to ich żywioł, wynikający z pierwotnego przeznaczenia.
Zdrowie i długość życia
Średnia długość życia Labradora wynosi około 12–13 lat. Niestety, rasa jest predysponowana do pewnych problemów zdrowotnych, które wynikają często z dużej wagi i budowy ciała:
- Dysplazja stawów biodrowych i łokciowych: Typowe schorzenia ras dużych i średnich. Wymagane są badania w hodowlach. (przeczytaj więcej o tym schorzeniu: https://tokocham.pl/zwierzeta/psy/dysplazja-stawow-u-psa/)
- Problemy z oczami: Między innymi postępujący zanik siatkówki (PRA) czy zaćma.
- Otyłość: Labradory mają silną skłonność do tycia. Jest to po części związane z ich genetyczną tendencją (niektóre labradory mogą mieć genetycznie zaburzone poczucie sytości, co potęguje ich łakomstwo). Nadwaga drastycznie obciąża stawy i skraca życie psa.
Kluczowa jest kontrola wagi i dbanie o zbilansowaną dietę oraz regularny, odpowiedni do wieku ruch.
Wady i zalety Labrador Retrievera
Labrador Retriever to pies, którego wszechstronność i przyjazne usposobienie są jego największymi atutami, ale jak każda rasa, ma on również swoje wymagania i wyzwania.
👍 Zalety Labrador Retrievera
- Wybitny charakter: Labradory są niezwykle łagodne, przyjazne i zrównoważone, co czyni je doskonałymi psami rodzinnymi.
- Idealny do dzieci: Wykazują dużą cierpliwość i są tolerancyjne w kontaktach z najmłodszymi.
- Wysoka inteligencja: Szybko się uczą i uwielbiają pracować, co ułatwia szkolenie w zakresie posłuszeństwa i różnych sportów kynologicznych.
- Wszechstronność: Świetnie sprawdzają się jako psy przewodnicy, terapeutyczne, ratownicze, tropiące i myśliwskie.
- Lojalność i towarzyskość: Mocno przywiązują się do swojej rodziny i źle znoszą samotność.
- Miłość do wody: Są zapalonymi pływakami, co jest świetną formą aktywności fizycznej, zwłaszcza latem.
👎 Wady Labrador Retrievera
- Silna skłonność do otyłości: Mają niepohamowany apetyt i genetyczną tendencję do szybkiego przybierania na wadze, co wymaga ścisłej kontroli diety.
- Potrzeba dużego ruchu: To bardzo aktywne psy, które wymagają codziennej, intensywnej dawki wysiłku fizycznego i umysłowego. Brak aktywności może prowadzić do frustracji i niszczenia.
- Linienie: Mimo krótkiej sierści, intensywnie linieją, a ich podszerstek może być uciążliwy w domu.
- Energia w młodości: Szczenięta i młode psy są niezwykle żywiołowe i bywają niezdarne, co wymaga cierpliwości i konsekwencji w wychowaniu.
- Nie nadaje się na stróża: Ze względu na swoją przyjazną naturę i brak instynktu terytorialnego, raczej nie sprawdzi się jako obrońca posesji.
- Podatność na dysplazję: Rasa jest predysponowana do dysplazji stawów biodrowych i łokciowych.
Dla kogo Labrador Retriever jest idealny?
Labrador jest idealnym psem dla:
- Aktywnych rodzin z dziećmi: Ze względu na łagodność, cierpliwość i energię.
- Osób, które chcą poświęcić czas na szkolenie: Labrador kocha pracować i potrzebuje zajęcia umysłowego (agility, posłuszeństwo, tropienie).
- Osób aktywnych fizycznie: Właścicieli, którzy zapewnią psu długie spacery, biegi, a latem możliwość pływania.
- Kandydatów na przewodników osób niewidomych lub terapeutów: To ich specjalność!
Labrador nie jest dla:
- Kanapowców: Osoby preferujące siedzący tryb życia szybko poczują się przytłoczone jego potrzebami ruchowymi.
- Ludzi szukających psa stróżującego: Labrador raczej obszczeka włamywacza, a potem go polubi.
- Osób, które nie są konsekwentne w żywieniu: Ciągłe żebranie i tendencja do tycia wymagają żelaznej dyscypliny właściciela.
Cena szczeniaka i koszty utrzymania
Cena szczeniaka rasy Labrador Retriever z renomowanej, zarejestrowanej hodowli (ZKwP/FCI) w Polsce waha się zazwyczaj w przedziale 3000–6000 zł. Warto pamiętać, że niższa cena może sugerować niepewne pochodzenie i brak odpowiednich badań zdrowotnych u rodziców szczenięcia. Kolor umaszczenia zazwyczaj nie wpływa znacząco na cenę.
Koszty utrzymania obejmują:
- Wysokiej jakości karma: Labrador to duży pies z tendencją do tycia, dlatego kluczowa jest dobra, zbilansowana dieta, często z suplementami na stawy.
- Akcesoria i zabawki: Labradory uwielbiają zabawki interaktywne i do aportowania.
- Opieka weterynaryjna: Regularne szczepienia, odrobaczanie oraz profilaktyczne badania stawów.
Pytania i odpowiedzi
Oto zestaw najczęściej zadawanych pytań na temat rasy Labrador Retriever:
Czy Labrador nadaje się do mieszkania w bloku?
Odpowiedź: Tak, Labrador może mieszkać w bloku, jednak wymaga to od właściciela zapewnienia mu wystarczającej ilości codziennego, intensywnego ruchu oraz zajęć umysłowych poza mieszkaniem. To pies aktywny, a nie kanapowy.
Jak często trzeba czesać Labradora?
Odpowiedź: Mimo krótkiej sierści, Labrador intensywnie linieje, szczególnie w okresach wiosennych i jesiennych. Zaleca się regularne czesanie (kilka razy w tygodniu) za pomocą gumowej szczotki lub trymera, aby usunąć gęsty podszerstek.
Czy Labradory są głośne (szczekliwe)?
Odpowiedź: Generalnie nie są to psy szczekliwe. Zwykle szczekają, aby zaalarmować właściciela o czymś nietypowym. Mogą natomiast być głośne z radości, popiskując i wydając różne dźwięki w ekscytacji.
Czy Labrador może zostać sam w domu na długo?
Odpowiedź: Labradory źle znoszą samotność. To rasa silnie związana z człowiekiem. Pozostawione na długi czas bez zajęcia mogą odreagować nudę i frustrację, niszcząc przedmioty w domu.
Jaka jest przeciętna długość życia Labradora?
Odpowiedź: Średnia długość życia Labrador Retrievera wynosi zazwyczaj 12–13 lat, choć osobniki w dobrej kondycji mogą żyć dłużej. Kluczowe dla ich zdrowia jest utrzymanie prawidłowej wagi.
Ciekawostki o rasie
- Płetwy zamiast ogona: Labradory są tak dobrymi pływakami, że ich ogon jest używany w wodzie jako ster, a nie tylko do równoważenia. Ich łapy są również lekko spięte błoną między palcami.
- Wybitni pracownicy: Ze względu na ich doskonały węch, inteligencję i chęć do współpracy, labradory są najczęściej wybieraną rasą na psy przewodników (dla niewidomych), psy terapeutyczne, ratownicze oraz do wykrywania narkotyków i materiałów wybuchowych.
- Gen wiecznego głodu: Naukowcy odkryli, że część labradorów (szczególnie czekoladowych) posiada mutację genu POMC, która jest powiązana ze zwiększonym apetytem i obniżonym poczuciem sytości. To genetyczne wytłumaczenie ich słynnego łakomstwa.
